YERYÜZÜNDEKİ
BAŞLICA İKLİM TİPLERİ VE TABİİ BİTKİ ÖRTÜSÜ
Dünya'nın hemen her bölgesinin
kendine özgü bir iklimi bulunmaktadır. Yüzlerce km² lik sahaları etkileyen büyük iklim gruplarına makroklima
adı verilmektedir.
Makroklimalar içerisinde bölgesel
farklılıklar gösteren, özel koşullu küçük iklim alanlarına da mikroklima
denilmektedir.
Yurdumuzda buna örnek: Iğdır’da pamuk tarımı yapılabilmesi ve
Rize’de turunçgiller tarımı yapılabilmesidir.
A.SICAK
İKLİMLER
EKVATORAL
İKLİM
Görüldüğü
yerler: 10 kuzey ve güney enlemleri arsında etkilidir.
Özellikle Amazon ve
Kongo Havzaları ile Malezya , Endonezya,Filipinler ve Papua Yeni
Gine’de etkilidir.

Özellikleri
•Yıllık
sıcaklık ortalaması 25
°C’nin üstündedir.
•Yıllık
ve günlük sıcaklık farkı en az olan iklimdir (1-2 °C civarında).
Sebepleri : Güneş ışınlarının bütün yıl dike yakın açıyla düşmesi
ve nemliliğin fazla olmasıdır.
•Her
mevsim düzenli yağış alır. Fakat en fazla yağış güneş ışınlarının
Ekvatora dik geldiği tarihlerde görülür. Buharlaşma arttığı
için.
•Yağışlar
oluşum bakımından Konveksiyon yağışlarına örnektir.
•Yıllık
yağış miktarı 2000 mm ‘nin üstündedir.
Bitki örtüsü
bütün yıl yeşil kalan sık ve uzun boylu yağmur ormanlarıdır.
Yağışların
fazla olması ve yüksek sıcaklık kimyasal
çözülmeyi
artırmıştır.
Topraklar fazla yıkandığı
için verimi düşüktür ve kırmızı renkli Laterit topraklarıdır.
Ekvatoral bölgede
1000 m nin altındaki yerlerde sık orman örtüsü, bataklıklar,
yüksek sıcaklık ve nem sebebiyle
nüfus
çok seyrektir.
YAZLARI
YAĞIŞLI TROPİKAL( Subtropikal-Savan) İKLİMİ
Görüldüğü yerler: Ekvatoral iklim ile çöl iklimi arasında görülür
(10-20° kuzey
ve güney enlemleri arasında görülür)
Özellikleri
•Bu iklim bölgesinde güneş ışınları yılda iki kez
dik açıyla düşer. Güneş ışınlarının
dik geldiği yaz dönemi yağışlı , kışlar kuraktır.
•Sıcaklık ortalaması bütün yıl 20 °C nin
üstündedir.
•Yıllık yağış miktarı 1000-1200 mm arasındadır.
Bitki
örtüsü savandır. Savanlar uzun süre yeşil kalan ,
gür ve uzun boylu ot topluluklarıdır. Savan bitki
örtüsü içinde yer altı sularının yüzeye
çıktığı yerlerde ve akarsu boylarında ormanlar
görülür
MUSON
İKLİMİ
Görüldüğü yerler: Muson rüzgarlarının etkili olduğu Güney, ve
Güneydoğu Asya'da , Avustralya'nın kuzeyinde ve Doğu Afrika'da
Madagaskar adasında etkilidir.
Özellikleri
•Muson
rüzgarlarından dolayı bu iklimde yaz mevsimi yağışlı , kışlar
kuraktır. Bu yönüyle savan iklimi ile benzerlik gösterir.
•Sıcaklık
ortalaması bütün yıl 10 °C nin üstündedir.
•Yıllık
sıcaklık farkı Savan iklimine göre fazladır.
•Yıllık
yağış miktarı 1000-1500 mm civarındadır. Ancak kıyı
kesimlerde bu yağış miktarı çok daha fazla olabilmektedir.
Örnek Hindistan’ın kuzey doğusunda yer alan Çerapunçi
12000
mm yağış almaktadır
(Dünyanın en fazla yağış alan yeridir).
Bitki örtüsü kışın yaprağını döken geniş
yapraklı muson ormanlarıdır.
ÇÖL
İKLİMLERİ
Yıllık yağış miktarı 150 mm nin altında olan
bölgelerde çöl iklimleri görülür.
Çöl
iklimleri görüldüğü yere göre;
a-Sıcak
Çöller ( Tropikal)
Dönenceler
çevresinde görülür. Oluşmasında dünyanın
günlük hareketinden kaynaklanan dinamik yüksek basınç
etkilidir.
•Mutlak ve bağıl nem çok düşüktür. Bu sebeple
günlük sıcaklık farkı en fazla
olan iklimdir.
•Belirli bir yağış mevsimi yoktur.bazı yıllar hiç yağış
olmayabilir.
•Mekanik çözülmenin en fazla olduğu iklimdir.
•Yıllık sıcaklık farkı günlük sıcaklık farkı
kadar yüksek değildir. Çünkü güneş ışınları
bu alanlara yıl boyunca dike yakın açıyla düşmektedir.
Bitki
örtüsü yok denecek kadar azdır. Cılız ot
ve çalılıklarla kaktüs iklimin doğal
bitki örtüsünü oluştururlar.
Çöllerde
yer altı su seviyesinin yüzeye yakın olduğu
veya çıktığı
yerler olan
vahalar
canlı yaşamı için elverişli
yerleri oluşturur. Vahaların en önemli tarım
ürünü hurmadır.
b- Karasal Çöller
Ilıman
kuşak kara
içlerinde etrafı dağlarla çevrili çukur
alanlarda görülür. Buralarda çöl özellikleri
görülme sebebi yağış azlığıdır.
Görüldüğü
yerler:
Kızılkum (Özbekistan), Karakum (Türkmenistan),
Gobi (Moğolistan), Taklamakan (Çin)
çölleridir.
ILIMAN
OKYANUS İKLİMİ
Görüldüğü yerler:
Genel olarak, 30° - 60° enlemleri arasında, karaların batı kıyılarında
görülür. Batı Rüzgarları ve sıcak
su akıntıları
etkisiyle oluşan iklim tipidir. Yurdumuzda Karadeniz kıyılarında bu
iklime benzer iklim şartları
görülür.
Özellikleri:
•Yazlar serin, kışlar ılıktır. Her mevsim yağışlıdır.
•En sıcak ay ortalaması 24-25 °C, en soğuk ay ortalaması 5-7 °C
dir. Yıllık ortalama 13-15
°C dir.
•Günlük ve yıllık sıcaklık farkı azdır. Nemlilik
fazla olduğu için.
•Yıllık yağış miktarı 1500 mm civarındadır. Yükseltisi
fazla olan yerlerde bu miktar
artmaktadır.
•En fazla yağış Sonbaharda,
en az yağış ilkbaharda
görülür.
•Yağış oluşumu yamaç yağışı
şeklindedir.
Bitki
örtüsü
yayvan ve iğne yapraklı ağaçlardan oluşan ormanlardır. Ormanların
tahrip edildiği yerlerde çayırlar bulunur.
Görüldüğü
yerler:
Genel olarak, 30°
- 40° enlemleri arasında
görülür.
Akdeniz’e kıyısı olan
ülkeler ( Libya ve
Mısır hariç. Buralarda görülmeme
sebebi yer
şekillerinin engebesiz
olmasıdır.)
Avustralya’nın
güneybatısı, G. Afrika Cumhuriyetinde Kap bölgesi, Şili’nin
orta kesimleri ve Kuzey Amerika’da Kaliforniya
çevresinde etkilidir
Akdeniz iklimi yurdumuzda;
Akdeniz,Ege ve G.Marmara kıyıları ile G.Doğu Anadolu Bölgesinin batısında
görülür.
Özellikleri
•Yazlar sıcak ve kurak kışlar ılık ve yağışlıdır.
•Yaz sıcaklığı güneş ışınlarının düşme açısına,
kuraklık ise alçalıcı hava hareketlerine
bağlıdır.
• En sıcak ay ortalaması 28-30°C , en soğuk ay ortalaması 8-10 °C dir. Yıllık
ortalama 18°C
dir.
•Kar yağışı ve don olayı çok ender görülür.
•En fazla yağış kışın ,
en az yağış yazın düşer.
•Kışın görülen yağışlar Cephesel kökenlidir. Cephesel
yağışlar en fazla bu ikimde görülür.
•Yıllık yağış miktarı yükseltiye göre değişir.
Ortalama 600-1000 mm arasındadır.
Bitki örtüsü
; kızılçam ormanlarının tahrip edilmesiyle ortaya çıkan makilerdir. Makiler,
sürekli yeşil kalabilen, kısa boylu, sert yapraklı, kuraklığa dayanıklı,
bodur bitkilerdir. Mersin,
defne, kocayemiş,keçiboynuzu, zakkum, zeytin, süpürge çalısı gibi
bitkiler başlıca maki türleridir.
STEP
İKLİMİ
Görüldüğü yerler:
Sıcak ve ılıman kuşak kara içlerinde görülür.
Yurdumuzda
İç Anadolu Bölgesinde ve Ergene Bölümünde görülen karasal
iklim buna örnektir.
Özellikleri
•Yazlar sıcak ve kurak , kışlar soğuk ve kar yağışlı
geçer.
•En sıcak ay ortalaması 20-25 °C dir. En soğuk ay ortalaması da 0- (-2) °C
dir.
•En fazla yağış ilkbaharda,
en az yağış yazın düşer.
•İlkbaharda
görülen yağışlar genelde konveksiyon (Kırkikindi) yağışı şeklindedir.
•Yıllık yağış miktarı 300-500 mm civarındadır.
Bitki
örtüsü
ilkbahar yağışlarıyla yeşeren, yaz başlarında kuruyan
küçük boylu ot topluluğudur. Buna step
(bozkır) bitki örtüsü
denir. Bozkır bitki örtüsü içinde geven
, deve dikeni, gelincik, çoban yastığı gibi
bitkiler yer almaktadır.
Karasal
iklimlerde ormanların ortadan kaldırılması sonucunda oluşan
bozkırlara antropojen
bozkır denir. Bu tür bozkırlar, ormanların tahrip edilmesi
sonucunda ortaya çıktığından yer yer orman ağacı
topluluklarına rastlanır.
ORTA
KUŞAK KARASAL İKLİM
Görüldüğü yerler:
Deniz etkisinden uzak kara içlerinde ve ılıman kuşak
karalarının doğu kıyılarında (soğuk su akıntısından
dolayı) görülür. Yurdumuzda ise Doğu Anadolu
Bölgesi’nde Erzurum –Kars Bölümünde görülen
karasal iklim buna benzer.
Özellikleri:
•Kış erken gelir, çok soğuk olur. Kar ortalama 80-90
gün toprak üstünde
kalır. Yaz da erken gelir ve çok sıcak olur. Karlar hızla erir.
•En sıcak ay ortalaması 20 °C
civarındadır. Bazen sıcaklık 30 °C ye kadar çıkabilmektedir.
•En soğuk ay ortalaması –10 °C civarındadır. Bazı günler –40 °C ye kadar
sıcaklığın
düştüğü de gözlenebilmektedir.
•Yıllık sıcaklık ortalaması 3-5
°C dir.
•Yıllık sıcaklık farkı 40-50 °C ye kadar ulaşabilmektedir.
•En fazla yağış ilkbahar ve yaz dönemlerinde düşmektedir.
Karasallık arttıkça
yağışlar yaz mevsimine kaymaktadır. Ör. Erzurum –Kars bölümünde
olduğu gibi.
•En az yağış kışın düşmektedir ve kışın düşen
yağışlar kar şeklindedir.
•Yıllık yağış ortalaması 500-600 mm civarındadır.
Doğal bitki örtüsü bozkırdır (yaz yağışlarının fazlalığından dolayı alpin
çayır şeklindedir.)
Yağışın fazla olduğu yerlerde iğne
yapraklı ormanlar (Tayga) vardır.
Sibirya ve Kanada da iğne
yapraklı ormanlara
tayga
ormanları
adı verilir.
Taygalar, Dünya ormanlarının % 15'ini oluştururlar.
C- SOĞUK
KUŞAK İKLİMLERİ
TUNDRA
İKLİMİ
Görüldüğü yerler:
Sibirya, İskandinavya Yarımadasının kuzeyinde,
Kanada’nın
kuzeyinde, Grönland adasının kıyı kesimlerinde görülür.

Özellikleri:
En sıcak ay ortalaması
10
°C yi geçmez. Kışın sıcaklık –30,
-40 °C'lara kadar iner.
Toprak yılın büyük bir
kesiminde donmuş haldedir. Sadece yazın sıcaklığın artması ile toprağın
üst kısmındaki buzlar erir ve bataklıklar oluşur.
Yıllık yağış miktarı 200-250 mm civarındadır.
Bitki örtüsü
yosun ,ot ve cılız çalılıklardan oluşan tundra bitki örtüsüdür.
Görüldüğü Yerler:
Grönland adasının iç kesimleri ile Antartika kıtasında görülür.
Özellikleri:
Sıcaklık
bütün yıl 0 °C nin altındadır.
Zemin buzlarla kaplıdır.
Bitki örtüsü yoktur.
Güneşlenme süresi çok
uzun olmasına rağmen sıcaklık yükselmez.
Sebebi güneş ışınlarının eğik açılarla gelmesidir.
Sıcaklık düşük olduğundan
buharlaşma ile atmosfere karışan nem azdır. Yağış ta azdır. Bu
sebeple kutup iklimine soğuk
çöl iklimi de
denir.
İKLİM
VE BİTKİ ÖRTÜSÜ İLİŞKİSİ
İklim ile bitki toplulukları
arasında sıkı bir ilişki vardır. Kutup iklimi haricinde diğer bütün
iklimlerin kendine has karakteristik bitki örtüsü vardır.
Bitki örtüleri yer şekillerinden
dolayı, yeryüzünde aralıksız kuşaklar oluşturamazlar. Ancak, genel
olarak Ekvator'dan
kutuplara doğru, geniş
yapraklı
ormanlar, karışık
ormanlar ve iğne yapraklı ormanlar, şeklinde kuşaklar meydana gelmiştir.
Sıcaklık ve nem, bitki
hayatını doğrudan etkiler. Yükseklere çıkıldıkça sıcaklık ve nem
oranı azalır. Buna bağlı olarak bitki örtüsü de seyrekleşir. Belirli
bir yükseklikten sonra cılızlaşır ve doğal olarak ortadan kalkar.
Bir yamaca düşen yağış
miktarı aynı ise, yükseldikçe
bitki örtüsündeki değişme sıcaklık azalmasıyla ilgilidir. Ancak, sıcaklık
şartları aynı ise, farklılaşma
nem miktarının değişmesiyle ilgilidir.
Yükseklere çıkıldıkça
bitki toplulukları, geniş
yapraklı orman, karışık ormanlar, iğne yapraklı
ormanlar ve dağ çayırları
şeklinde kuşaklara ayrılır.